ვიკიწიგნებიდან
ლათინურ ენაში მომავალი დრო იწარმოება ზმნის ფუძის შემდეგ ნაწილაკი bi-ს დამატებით, შემდეგ კი ემატება უღლების ნაწილაკი, ანუ: ზმნის ფუძე+bi+უღლება. წარსულ დროში კი ნაწილაკი bi-s ნაცვლად ემატება ba+უღმება.
პირველი უღლების ზმნის მაგალითად laudo ავიღოთ:
მომავალი
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| lauda-bo |
lauda-bi-mus |
| lauda-bi-s |
lauda-bi-tis |
| lauda-bi-t |
lauda-bu-nt |
|
როგორც ვხედავთ მხოლობითი რიცხვის პირველ პირში bi იცვლება bo-თი, ხოლო მრავლობითი რიცხვის მესამე პირში bi-ს მაქგივრათ გვაქვს bu. წარსულში ასეთი გამონაკლისები არ გვაქვს.
წარსული
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| lauda-ba-m |
lauda-ba-mus |
| lauda-ba-s |
lauda-ba-tis |
| lauda-ba-t |
lauda-ba-nt |
|
მეორე უღლების ზმნებიც ანალოგიურად ქმნიან წარსულს და მომავალს. მაგალითისთვის დანვიხილავთ ზმნას moneo:
მომავალი
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| mone-bo |
mone-bi-mus |
| mone-bi-s |
mone-bi-tis |
| mone-bi-t |
mone-bu-nt |
|
და შესაბამისად წარსულიც:
წარსული
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| mone-bam |
mone-ba-mus |
| mone-ba-s |
mone-ba-tis |
| mone-ba-t |
mone-ba-nt |
|
მესამე უღლების ზმნები კი მომავალს -bi, -bo, -bu სუფიქსების გარეშე აწარმოებენ. მომავალში ფუძისეული მოკლე -e იცვლება გრძელი -e-თი პირველი პირის გარდა.
მომავალი
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| ag-am |
ag-emus |
| ag-es |
ag-etis |
| ag-et |
ag-ent |
|
წარსული იწარმოება ისევე როგორც პირველი ორი უღლებისთვის, ოღონს მოკლე ფუძისეული -e გარდაიქმნება გრძელ -e-თ.
წარსული
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| ag-egam |
ag-ebamus |
| ag-ebas |
ag-ebatis |
| ag-ebat |
ag-ebant |
|
მესამე უღლების -io-თი დასრულებული ზმნები წარსულს და მომავალს შემდეგი სქემით აწარმოებენ:
მომავალი
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| capi-am |
capi-emus |
| capi-es |
capi-etis |
| capi-et |
capi-ent |
|
წარსული
| მხოლობითი |
მრავლობითი |
| capi-ebam |
capi-ebamus |
| capi-ebas |
capi-etis |
| capi-ebat |
capi-ebant |
|
როგორც ვხედავთ წარსულში ba მარცვლის წინ ემატება e. ყურადღება მიააქციეთ ამას.